Rozmowa z Nadią Szypiłow, przeprowadzona przez Marię Kurek z Centrum Wsparcia Rodzin (Specjalistyczne Poradnie Rodzinne m.st. Warszawy)
Maria Kurek: Większość z nas dobrze wie, że ruch jest w życiu ważny, nie mniej niż zdrowe
odżywianie czy sen, jednak ta wiedza nie zawsze przydaje nam się w praktyce. Co mówi Pani
innym o roli ruchu w życiu, by zachęcić ich do większej aktywności?
Nadia Szypiłow: Życie w naszym ciele jest ruchem: odżywianie komórek, tkanek i narządów to
fizyczny ruch cząsteczek, które przemieszczają się w tkankach, wnikają przez błony
komórkowe, są wchłaniane i wydzielane. Procesy przemiany, regeneracji, oczyszczenia,
wymiany informacji, komunikacji etc. – to jest RUCH. Częściowo te procesy odbywają się w
ciele samoczynnie, bez konieczności wspierania ich, ale gdy się poruszamy, czynnie
angażujemy swoje mięśnie, powięź, kości, serce i płuca – te procesy nabierają wigoru i lekkości.
Tak bym powiedziała, chociaż najczęściej wolę, by te procesy przemawiały same przez siebie i by chęć do ruchu pojawiała się w ciele – organicznie, na poziomie fizycznym. Często dzieje się tak podczas eksploracji somatycznych.
MK: W jaki sposób stres i emocje są najczęściej obecne w naszym ciele? Jak na co dzień możemy dbać o ciało oraz redukcję napięć?
NSz: To jest bardzo obszerne pytanie, ponieważ na objawy w ciele wpływ mają zarówno charakter emocji (lęk i radość wpływają na ciało w różny sposób), jak i rodzaj stresu (stres krótkotrwały / długotrwały, przewlekły) oraz wzorce reakcji stresowych konkretnej osoby. Spektrum tego, jak stres i emocje przejawiają się w ciele, jest bardzo szerokie.
Uogólniając, stres i emocje mają wpływ na nasz układ nerwowo-hormonalny, co w efekcie często przekłada się między innymi na napięcia mięśniowe i ograniczoną ruchomość, szczególnie w obszarach takich jak barki, szyja, przepona oddechowa czy okolice miednicy i lędźwie – te objawy zazwyczaj ludzie zauważają.
Codzienne dbanie o ciało w tym zakresie to dawanie sobie uwagi poprzez świadomy oddech, ruch i dotyk. Jeżeli poświęcimy 20 minut na praktykę obserwacji swoich odczuć fizycznych, pooddychamy w te miejsca, które są napięte, poruszymy tymi obszarami – miękko, bez ciśnienia na rozluźnienie, to ciało powoli będzie puszczać. A cały układ nerwowohormonalny będzie dążył ku regulacji.
MK: Świadomy ruch/ praca z ciałem to co innego niż uprawianie sportu np. bieganie lub ćwiczenie na siłowni, to także nie to samo co codzienne poruszanie się z punktu A do punktu B. Jakie są podstawowe podobieństwa i różnice jeśli chodzi o pozytywny wpływ danej formy ruchu na osobę?
NSz: Dla uściślenia powiem, że zajmuję się somatyką i ruchem somatycznym, jest to obszar świadomego ruchu i pracy z ciałem, gdzie skupiamy się na doświadczaniu ciała od wewnątrz, na świadomości własnych odczuć fizycznych i obserwacji ich wpływu na inne obszary naszego istnienia.
Świadomy ruch różni się od sportu czy codziennego poruszania się przede wszystkim intencją i jakością uwagi skierowanej na ciało. W sporcie często dominują cele zewnętrzne, takie jak poprawa kondycji, rywalizacja czy osiąganie wyników, a codzienne przemieszczanie się może być automatyczne, bez zaangażowania świadomości w sam proces ruchu. Świadomy ruch natomiast skupia się na wewnętrznym odczuwaniu ciała, na eksploracji relacji ciała z przestrzenią i emocjami, co wspiera integrację fizycznych, emocjonalnych i mentalnych aspektów naszej istoty.
Podobieństwa leżą w pozytywnym wpływie każdej formy ruchu na zdrowie, takim jak poprawa krążenia, uwalnianie napięć czy zwiększanie elastyczności. Jednak różnicą jest to, że świadomy ruch pogłębia samoświadomość i wspiera proces regeneracji oraz harmonizacji układu nerwowego, co czyni go praktyką transformacyjną, a nie tylko aktywnością fizyczną. Poprzez świadome poruszanie się możemy lepiej rozumieć nasze potrzeby i budować głębsze połączenie z własnym ciałem, całym sobą. Z całym szacunkiem do wszelkich sportów i innych aktywności fizycznych – każda aktywność ma swoje założenia i cele – i jest to bardzo OK, gdy człowiek świadomie wybiera dla siebie właśnie taką ścieżkę.
Przeczytaj cały wywiad – pobierz PDF